6 april 2017

Vanmorgen om 2 uur konden we zeilen, een verademing dat de motor uitgezet kon worden. De wind is WNW waardoor we aan de wind kunnen varen. De snelheid varieert een beetje tussen 5 en 7 knopen.

De wind is wel koud maar goed ingepakt lukt het allemaal wel. De boot loopt prima.

Later op de dag kwam de zon door en hebben de bimini ingeklapt. Lekker het zonnetje in de kuip. Nog wat kleine klusjes gedaan, het leven aan boord is routineus. Wachtlopen, koken, eten slapen en wat klusjes doen. Met een beetje geluk zijn we binnen bereik van telefoonverbindingen en kunnen we even internetten, appen, weerberichten binnenhalen etc.

Vanmiddag was het prachtig weer, zonnetje en geen wind een mooi moment om even  met de drone te oefenen. Dat liep niet echt lekker, de drone heeft zijn eigen GPS-systeem en wat blijkt zo gauw hij opstijgt blijft hij boven zijn oorspronkelijke opstijgpositie hangen. De boot vaart door dus ben je m zo kwijt. Ik kon ‘m nog net opvangen anders was ie in de stagen gegaan.
Toch nog even aan land oefenen met verplaatsingen.

Arjan heeft gekookt, rijst met een oosterse kip-saus; heel lekker maar wel wat afgekoeld. Dat kwam omdat er een stel dolfijnen aan de boeg werd gesignaleerd.

Met z’n allen op de boeg hebben we staan fotograferen en filmpjes gemaakt,; die zijn al gedeeld via de app.. Wat is dat toch mooi en wat zijn ze snel. Je ziet amper staartbewegingen en ze schieten door het water met een snelheid, bijzonder om te zien. Wie weet wat we nog meer krijgen te zien.

Onderweg, net voor de ingang van de straat van Messina kwam een snelle boot van de Italiaanse douane op ons af. Voor controle van de boot en paspoorten? Nee hoor, ze kwamen vertellen dat ze onze landsvlag niet konden zien, die hadden we namelijk opgerold vanwege het vrije zicht op het heklicht ’s avonds.

Het invaren van de straat van Messina was mooi, de straten mooi verlicht, auto’s die voortrazen, je ziet de lichten omhoog gaan en voorbij schieten, soms hoor je in de verte een motor voorbij ronken (geen geluidsdemper in de uitlaat).

In de verte boven Sicilie kon je de Etna ontwaren, een berg met een typische vulkaanvorm en flakkerend oranje licht, vuur of zo. Je kon de zwavel ruiken. Foto’s maken was bijna onmogelijk, de lange sluitertijd en een bewegend schip maakten de foto onduidelijk, jammer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *